Augustus op Evia : feestmaand De afgelopen maand is het volop feest geweest hier in Eretria. Het is de maand dat kapitein Konstantinos Kanaris geeerd wordt. Ten tijde van de Osmaanse overheersing deden rebellen van het eiland Samos een poging om Chios te bevrijden. Dit eiland was erg populair onder de Osmanen, mede door de hars afkomstig van de mastiekboom (die alleen op Chios groeit). De haremvrouwen waren verzot op de geur en smaak van deze hars en veel Osmanen zochten hier dan ook hun thuisbasis. Het zou het eiland worden waar het "goddelijke leven" ontstond. Mannen en vrouwen liepen er dan ook in de laatste mode, afkomstig uit de landen waar de handelsreizen naar toe gingen (waaronder Frankrijk). Vanuit Samos probeerde rebellen een einde te maken aan de bezetting van Chios. Dit mislukte en als tegenreactie werd Chios voor 15 dagen in brand gestoken en vernietigd. De Griekse volksheld Kanaris bracht hier in 1822 een einde aan door zijn eigen schip op te offeren om zo het vlaggenschip van de Osmanen op te kunnen blazen. Na zijn dood werd hij officieel als nationale volksheld gezien en begraven op de eerste begraafplaats, speciaal voor ministers en Griekse beroemdheden in Athene. Vandaag de dag heeft deze man nog steeds zoÂ’n grote impact op het Griekse volk dat er in plaatsen als Eretria een groot feest voor georganiseerd wordt. Het plein naast de boulevard van de stad wordt ingericht met een groot podium en honderden stoelen voor wie wil komen kijken naar verschillende thema-avonden. Er wordt Griekse volksmuziek gespeeld, kinderen geven een dansuitvoering van verschillende moderne dansen en op een avond werd er zelfs een waar spektakel op het water uitgevoerd. Een klein houten bootje werd op zee in brand gestoken waaromheen de veerboten al toeterend rondjes gingen draaien. Daarna liet men het bootje exploderen door middel van schitterend vuurwerk om de situatie van toen der tijd deels na te bootsen. Veel Grieken hadden zich dan ook aan een tafeltje aan het water gevestigd om niks van deze happening te hoeven missen. Het was ook werkelijk waar schitterend om te zien.
Daarnaast heb ik afgelopen week een doopfeest mee mogen maken. En dan voel je jezelf op sommige momenten net of dat je in een film speelt. Een groot aantal familie en vrienden haast zich naar de kerk om daar de traditionele doopdienst bij te wonen. Iedereen is op en top gekleed en ook het doopkindje zelf wordt voorzien van prachtige kleertjes. Het kindje wordt naakt in een grote beker onder gedoopt waarna de peetvader en peetmoeder drie rondjes om deze beker heenlopen. Zij dragen daarnaast zorg voor allerlei essentiële spullen die nodig zijn om dit feest tot een groot succes te maken. Zo bekostigen zij onder andere het doopkruisje, de kleertjes, de doopkaars en de zoetjes die iedereen meekreeg na het verlaten van de kerk. Toen de kerkelijke rituelen afgelopen waren, was het tijd om met alle familie en vrienden de avond af te sluiten met een groots feest. Speciaal hiervoor was er dan ook een zaal in een strandtent afgehuurd waar elke familie ingedeeld werd aan een speciaal gereserveerde tafel. De hele zaal zat helemaal vol met allerlei genodigden en toen het buffet eenmaal geopend was en de wijn op tafel kwam, kon het feest beginnen. Er was gezorgd voor live-muziek om de sfeer er goed in te houden. Voorzichtig werd er met wat bekende Amerikaanse hits begonnen om vervolgens over te gaan op de traditionele Griekse volksmuziek. De lange tafels gevuld met eten en wijn riepen echt het beeld op of je deel uitmaakte van een vierde deel van The Godfather, werkelijk waar een fantastische belevenis. Toen de buiken eenmaal gevuld waren en men de eerste wijntjes achter de kiezen had, werd het voor veel mensen tijd om de dansvloer te betreden. Verschillende dansen kwamen naar voren waaronder dus ook de Sirtaki. De bloemen die traditioneel (vanuit de Bouzoukia) naar de dansers gegooid worden werden vervangen door witte servetten. Er klonk schitterende muziek en het was duidelijk zichtbaar dat iedereen genoot van elkaars gezelschap. De avond zou nog een groot succes worden voor de hele familie. Echt geweldig om te zien hoeveel waarde men in de Griekse cultuur nog hecht aan dit soort feesten.
Jásas Leroy
|
