Turkije
Het land wat door haar bijzondere geografische ligging ook vaak aangeduid wordt als de schakel tussen oost en west, in het westen het Europese vasteland en de Afrikaans- en Aziatische vlakten in het oosten.
De rijke geschiedenis van de vele volkeren die hier geleefd hebben, zorgen dat u volop kunt genieten van de vele imposante archeologische bezienswaardigheden op uw rondreis. Efeze en Troje spreken zeer tot de verbeelding, maar ook Bursa en Izmir hebben een rijke ‘moderne geschiedenis’. Pamukkale, de versteende watervallen, zijn uniek in de wereld. De geschiedenis van het land maakt een bruisende stad als Istanbul tot een heel bijzondere metropool! Alleen al door de ligging aan de Bosporus met aan de ene kant het ‘Europeese’ deel en aan de ander kant van de bruggen het Aziatische deel. Bijzonder om het te ervaren, zelf deel uit te maken van deze tegenstellingen in één stad! Heerlijk slenteren door de overdekte bazars en de blikvangers te bezoeken zoals de Agia Sofia, de Blauwe Moskee, het Topkapi paleis en de hippe en sjieke winkelstraat met bekende Turkse modeontwerpers.
[naar boven]
Cesme
Een havenplaats aan de overkant van Chios. Vanaf hier bereikt u Turkije in ongeveer 40 minuten! Cesme is vernoemd naar de drinkfonteinen die ook vandaag de dag nog aanwezig zijn in het straatbeeld. (Cesme betekent: fontein). De stad wordt gedomineerd door de Genuese burcht. Het gezellige stadscentrum heeft vele leuke winkeltjes en bazars.
[naar boven]
Efeze
Deze stad is gesticht in de 14e eeuw voor Chr. door de Ioniërs, het volk dat rondom de stad Athene leefde en op de vlucht sloeg voor de moordende Doriërs. Onder leiding van de zoon van de toenmalige Atheense koning en na het raadplegen van het Orakel van Delphi trokken de Ioniërs oostwaarts. Daar waar zij vuur, een wildzwijn en een vis zouden vinden zou hun nieuwe land zijn. En dat werd Efeze, wat toen aan de zee lag. Nu ligt de zee op 25 kilometer afstand van een van de mooiste opgravingen ter wereld. De herinnneringen aan de diverse volkeren die de stad verovert hebben maken Efeze tot een unieke archeologische bezienswaardigheid. U maakt als het ware een reis door de lange geschiedenis vanaf het stichtten van de stad tot aan het heden!
De Ioniërs aanbaden de godin Artemis. De tempel van Artemis, het Artemision, behoort tot een van de zeven Wereld wonderen! Helaas is alleen nog het fundament van deze eens imposante tempel te zien, de tempel moest mooier en groter zijn geweest dan de tempel voor godin Hera die op het Griekse eiland Samos aanbeden werd.
Maar ook zeer interessant is te zien en te horen hoever de Ioniers al waren met hun ´gekozen´ burgemeester. De raad van het stadsbestuur die in zitting in het Bouleuterion, de vergaderplaats van de senaat, bijeenkwamen om te stemmen over belangrijke burgerzaken.
Het Odeon is het kleine theater ernaast, dit is de plaats waar het vuur altijd brandde. En dan de basilika, de voorloper van de basiliek. De agora, ofwel de winkelstraat. De processieweg met de toegangspoort, de Romeinse badhuizen, huizen met een prachtige mozaiek vloeren. Met als blikvanger, de Romeinse Celsus bibliotheek. Toen al kende men het systeem van isolatie, dubbele muren met een tussenruimte, zodat lucht kon circuleren. De boeken geschreven op papyrus werden zo niet aangetast door vocht. De Romeinen hebben de stad verder gemoderniseerd zou je kunnen zeggen.
De prachtige Hadrianustempel met als detail in de boog de afbeelding van Medusa. De Apostellen Paulus en Johannes hebben hier het Christendom verkondigd. Overal zie je op de grond in de marmeren tegels de cirkels, het geheime teken van de eerste Christenen die zo konden laten zien dat ze bekeerd waren tot het christelijke geloof. De overgang van het geloof in de goden naar het christelijk geloof is niet zonder slag of stoot gegaan. Apostel Paulus is in Efeze gevangen genomen, in de Bijbel kunt u dit nalezen in Handelingen 19.
Het indrukwekkende Efeze, u zult er vaak nog eens aan terugdenken!
Efeze ligt niet ver van de bekende badplaats Kusadasi. Hier zult u overnachten en er is ook nog tijd om deze gezellige plaats met zijn bazars te verkennen.
[naar boven]
Pammukkale
Dit wonder der natuur is bijna niet te omschrijven. Kalkhoudende warmwaterbronnen hebben vele terrassen gemaakt, die als watervallen steeds een niveau lager gaan. Voor zover bekend moeten deze bronnen al zo’n 15.000 jaar stromen en zetten ze de kalkoplossing af tegen de hellingen. Er lijkt langzaam een einde te komen aan dit proces, de lange droge zomers en winters met amper regenval maken dat de bronnen langzaam aan het opdrogen zijn.
Het sprookjesachtige geheel met de naam ‘wattenkasteel’ zoals een van de beschrijvingen luidt, is uniek in de wereld!
[naar boven]
Bursa
De vroegere hoofdstad van het Osmaanse Rijk, gelegen aan de voet van de Ulu Dag, vroeger droeg de berg de naam Olympus van Mysië. Een stad met vele bezienswaardigheden die vooral ook interessant zijn vanwege bijzondere vormgegeven artistieke- en architectonische gebouwen. Het groene Mausoleum is een achthoekig gebouw met een conische koepel. De Ulu Camii ofwel de Grote Moskee stamt uit de tweede helft van de 15e eeuw en de eerste helft van de 16e eeuw en heeft 20 koepeltjes. De stad is aan het einde van de 3e eeuw gesticht door koning Prusias van Bithinië, die de stad naar zichzelf vernoemde. De naam Prusias werd tot Bursa verbasterd. Tijdens de Romeinse overheersing was Bursa het centrum van het christendom, de apostel Andreas heeft hier veel gepredikt. Ook was Bursa een bloeiend handelscentrum; vooral door de geografische ligging.
[naar boven]
Istanbul, sprookje 1001 wordt hier waarheid
De stad die oost en west met elkaar verbindt! De stad werd in 658 v. Chr. gesticht door een groep Dorische soldaten onder leiding van Koning Byzantius uit Megara. Zij stichtten een vesting op de Europese oever van de Bosporus. De unieke geografische plaats Byzantium, die door de Bosporus verbonden is met de Zee van Marmara en door de Dardanellen met de Middellandse Zee, werd een zeer belangrijk commerciëel handelscentrum. Niet verwonderlijk dat ook de Perzen deze plek wilden veroveren, Darius van Perzië veroverde de stad in 513 v. Chr. Byzantium sloot later een verbond met de Rome, Byzantium groeide steeds meer uit tot belangrijke stad, in 324 na Chr. verenigde keizer Constantijn het keizerrijk en op 11 mei 330 werd de stad officieel hoofdstad van het Romeinse Rijk en kreeg de naam romeinse naam Nea Roma. Maar de gebruiksnaam werd Constantinopel, stad van keizer Constantijn. Constantinopel werd de bakermat van de Byzantijnse beschaving, een beschaving die eeuwenlang een vooraanstaande rol speelde in de wereldgeschiedenis. Na eeuwen van bloei en macht, vielen in april 1204 de Kruisvaarders de stad binnen en veroverden de stad al plunderend, verwoestend en moordend. De definitieve val van de stad vond plaats in 1453 toen de Osmanen de stad veroverden. Op 5 april 1453 bestormden de soldaten van het leger van de eerzuchtige Sultan Mohammed II Constantinopel. Mohammed II droomde er altijd van Constantinopel tot zijn stad te maken. Op 23 mei viel de stad definitief in handen van Sultan. Hij veranderde de naam van de stad in Istanbul; een afgeleide van het Griekse ‘in stin poli’ wat ‘naar de stad’ gaan betekent. De macht van het Osmaanse keizerrijk bereikt haar hoogtepunt onder Süleyman de Grote, wiens architect de stad vervolmaakte met talloze prachtige moskeeën, bruggen, paleizen en fonteinen. Aan het begin van de 20ste eeuw raakte de in verval geraakte stad de hoofdstadpositie kwijt aan Ankara, de hoofdstad van de nieuwe republiek Turkije. Istanbul is ook vandaag de dag een stad van wereldfaam met prachtige monumenten en een geschiedenis van bijna 3000 jaar.
[naar boven]
De Blauwe Moskee
is een van de meest imponerende moskeeën. De sierlijke en slanke minaretten en de enorme afmeting, de vele koepels en half koepels, de bijzonder harmonie in het interieur. De moskee werd gebouwd in opdracht van de zeer religieuze Sultan Ahmed I die op veertienjarige leeftijd de troon was bestegen. De constructie werd uitgevoerd door de Mehmed Aga, ook wel de Sedefkar genoemd wat paarlemoerbewerker betekent. Nadat hij tuinman was geweest in het mausoleum van de Moskee van Süleyman, legde hij zich volledig toe op het bouwen van moskeeën, paleizen en fonteinen. Hij restaureerde ook de Kaaba. Men heeft 7 jaar over de bouw van de moskee gedaan. De moskee heeft als enige ter wereld 6 minaretten.
[naar boven]
De Agia Sofia (Heilige Wijsheid en beschermster van de kinderen) is een meesterwerk dat zowel door het Mohammedaanse Oosten als door het Christelijke Westen bewonderd en benijd werd. De stichter van deze kerk, keizer Constantijn II begon met de bouw in 325, deze duurde tot 360. Een brand verwoestte de kerk en keizer Theodosius II liet de kerk restaureren en opnieuw inwijden. In 532 tijdens de opstand van Nika brandde de kerk weer volledig af tijdens de beginjaren van de regering van de zeer gelovige keizer Justinianus. Slechts 32 dagen na de verwoesting begon men al met de herstelwerkzaamheden. De keizer wilde dat de Agia Sofia het grootste christelijk cultusoord ter wereld zou worden. Deskundige arbeiders kwamen overal ter wereld vandaan, 100 opzichters hadden elk 100 arbeiders onder zich.
Het majestueuze interieur van de basiliek heeft maar één schip en heeft een totale oppervlakte van 7570 vierkante meter, daarmee is de Agia Sofia de vierde kerk in grootte na de Sint Pieter, de kathedraal van Sevilla en de Dom van Milaan.
De enorme koepel van 55 meter hoogte domineert het geheel. De vele vensters die het licht binnenlaten zorgen voor een prachtig kleurenspel, extra schitterend door de zestienduizend vierkante meter vergulde mozaïeken. De koepel was ooit bekleed met goud, maar door de plunderingen van de iconoclasten en beeldenstormers en later door de Osmanen die vanuit de Islam geen afbeeldingen mogen vereren ging heel veel verloren van de prachtige decoraties. De natuurrampen van 553 en 557 tastten de structuur van de basiliek aan. In 558 stortte het oostelijk gewelf en een deel van de koepel en het altaar in. Wederom werd de kerk gerestaureerd. De kerk werd uiteindelijk verbouwd tot moskee. Toch werden de mozaïeken, de iconen en iconostasen niet aangetast, deze werden verborgen onder witte kalk. Zelfs de naam bleef behouden, alleen iets anders gespeld: Aya Sofya. In de 20ste eeuw begint het verval van het Osmaanse keizerrijk en de gelijktijdige opkomst van de jonge Turkse republiek, de eerste president van Turkije, Kemal Atatürk besloot de moskee om te vormen tot een Byzantijns-Osmaans museum. In 1932 begon men met de restauratiewerkzaamheden van de mozaïeken, de gouden wanden werden weer in ere hersteld, laatste getuigenis van het grootse verleden van de Agia Sofia en van de gehele stad.
[naar boven]
Topkapi paleis ofwel Topkapi Sarayi,een uniek gebouwencomplex gebouwd op een van de zeven heuvels van Istanbul met een prachtig uitzicht op de Zee van Marmara en de Gouden Hoorn. Hier stond ooit het paleis van keizer Constantijn. Mohammed II koos eerst het huidige universiteitsgebied uit voor zijn paleis, later herbouwde hij het Topkapi paleis (kanonspoort). De werkzaamheden begonnen in 1462 en werden grotendeels in 1478 voltooid. Hier hebben de Osmaanse Sultans tot 1855 hun officiële zetels gehad. Abdül Mecit gaf er in 1855 de voorkeur aan om zicht in het weelderige paleis van Domabahce te vestigen. Dit paleis leek erg op de paleizen van de westerse keizers.
Direct naast de toegangspoort Ortakapi, de middelste deur, bevinden zich de keukens. Twee grote vierkante vertrekken met een koepel, acht vensters en tien kegelvormige schoorstenen. Ooit werkten hier 1200 koks.
Het paleis herbergt vele vertrekken, natuurlijk ook de Harem vertrekken, hier woonden de vrouwen van het paleis. Het Tweeling-paviljoen en de Keizerzaal spreken zeker tot de verbeelding.
Moskee van Sülleyman, de moskee werd tussen 1550 en 1557 gebouwd door de Grote Sinan voor Sülleyman de Grote. De vier minaretten symboliseren dat Sülleyman als vierde monarch van het Osmaanse Rijk.
De grote overdekte bazar, de Kapali Carsi heeft meer van een stad weg dan van een groot gebouwencomplex. Het is overdekt met hemisferische koepels, bestaat voornamelijk uit kleine nauwe straatjes en pleintjes en heeft achttien toegangspoorten, vijf moskeeën en zes fonteinen. Met haar 200.000 vierkante meter oppervlakte is een van de grootste souks ter wereld.
Al sinds de Byzantijnse tijd stonden hier marktventers en in 1461 liet Mohammed II de Veroveraar hier de eerste met hout overdekte bazar bouwen.
Brug van Galata, de 468 meter lange en 26 meter brede brug is gebouwd op 24 pijlers en is het hart van Istanbul. Hier zijn ook onder de bogen een groot aantal winkels, venters, vissers en traditionele visrestaurants. ’s Nachts tussen twee en vier uur gaat het beweegbare middendeel van de brug open voor de doorvaart van de schepen.
Rumeli Hisari, op de mooiste plek aan de Bosporus ligt deze vesting van Europa. Rumeli is in feite het Europese deel van het land terwijl het Aziatische gedeelte Anadolu wordt genoemd. Gebouwd in 1452 door meer dan drieduizend arbeiders, naar men zegt in slechts drie maanden. De vesting ligt aan het smalste stuk van de Bosporus, zo had de Sultan Mohammed II controle over de doorgang en kon hij tol heffen aan de schepen die het Nauw wilden doorvaren. In de zomermaanden worden hier klassieke theaterstukken opgevoerd.
Cannakele, een klein stadje met een belangrijke ligging. Canakkale kijkt uit over het gehele kanaal van de Dardanellen, wat een rechtstreekse verbinding heeft met de Egeïsche Zee en de Zee van Marmara, in de oudheid bekend als de Hellespont. De huidige naam stamt af van de Griekse mythe van Dardanus, de legendarische stichter van Troje. Het kanaal was meerdere malen het omstreden doelwit van buitenlandse mogendheden. In september 1922 kreeg Canakkale bekendheid door het geschil van Mustafa Kemal en een Brits garnizoen onder leiding van Churchill. De dreiging voor een oorlog tussen beide landen was aanwezig maar werd afgewend, er werd een voorlopig verdrag tussen de twee staten gesloten en de basis werd gelegd voor het Verdrag van Lausanne.
[naar boven]
Troje, de mythische stad die geen mythe bleek te zijn, gelegen op een stuk land ten zuiden van het kanaal van de Dardanellen. De stad die tot ieders verbeelding spreekt door de slimme list met het houten paard, om zo een leger soldaten binnen de stadsmuren te krijgen. Dit alles om de mooie geschaakte Helena te bevrijden uit de handen van de Trojaanse koning. De opgravingen waarmee de Duitse amateur archeoloog Heinrich Schliemann rond 1870 begon zijn uitgevoerd aan de hand van de Ilias en Odyssee van Homerus. Door de snelheid waarmee Schliemann en zijn opvolger Dorpfeld aan het werk gingen is er veel verloren gegaan. Zo kwam door onderzoek van Carl Blegen aan het licht dat de stad uit negen geürbaniseerde lagen zou hebben bestaan. De eerste nederzettingen dateren van ca. 3000 v. Chr. en bestonden uit een sterk gefortificeerde constructie. Troje I beslaat vijf eeuwen en verdween na een brand. De volgende lagen van Troje II t/mV zijn niet zo interessant. De daaropvolgende laag van Troje VI, deze laag vertegenwoordigd de bloeiperiode uit de Trojaanse geschiedenis. Rond 1300 v. Chr. werd de stad door een zware aardbeving getroffen. De laag Troje VIIa is volgens wetenschappers de legendarische stad die in de Ilias beschreven staat. De val van deze periode moet zo rond 1184 v. Chr. geweest zijn. Daarna volgt fase Troje VIIb (1200-1100 v. Chr). De stad was in verval totdat de stad rond 700 opnieuw bewoond werd. De fase Troje IX beslaat de Hellenistische en Romeinse periode. Rond de 5e eeuw voor Chr. verdwijnt de stad volledig.
[naar boven]
Bergamon, Bergama of het antieke Pergamom.
Bergama is heden ten dage een typisch Turks stadje. Het bekende antieke Pergamom is een van de meest beroemde steden uit de antieke periode. De ruïnes van de stad liggen in de vallei waar de rivier Bergama en de Kestel en Bakir stromen. Er bestaan vermoedens dat de stad al voor de 4e eeuw voor Chr. bewoond geweest is. Archeologische vondsten uit het stenentijdperk tonen aan dat er primitieve nederzettingen geweest moeten zijn. Pergamom is een van de meest welvarendste Hellenistische centra geweest. De restanten getuigen hier nog van.
In 133 v. Chr. is de stad ingelijfd bij het Romeinse Rijk als de provincie Asia. De stad kent haar tweede grote bloeiperiode, getuige de ontwikkeling die te zien is in de bouw van de imposante gebouwen en restauraties van monumenten. Antonius schonk de plaatselijk bibliotheek aan Cleopatra; de werken zijn allen verwoest bij een brand in Egypte.
Het verval van Pergamom valt samen met het verval van het Romeinse Rijk; tijdens de opkomst van het Christendom was Pergamom een bisdom onder het Byzantijnse Rijk. De stad kwam binnen een nieuwe muur te liggen, voor het bouwen van de stadsmuur werden materialen gebruikt afkomstig van de Hellenistische en Romeinse bouwwerken. In 716 wordt de stad ingelijfd door de Arabieren en in de eerste helft van de 14e eeuw krijgen de Osmanen de macht over de stad.
Net als Troje zijn er meerdere lagen blootgelegd tijdens de opgravingen. De meest recente opgravingen dateren uit 1957. Bij de Acropolis, het hoogste deel van de stad, zijn resten gevonden van een groot aantal openbare en privébouwwerken en tempels. Hier stond eens de beroemde Bibliotheek die in de tijd van Eumenes II is gebouwd, 2e eeuw v.Chr. Deze bibliotheek was wereldberoemd in de antieke tijd, er werden meer dan 200.000 werken bewaard. Er was een vergelijkbare bibliotheek, de beroemde bibliotheek van Alexandrië. De restanten van de Trajanustempel bevinden zich op een terras boven de ruïnes van de Bibliotheek.
Boven het theater staan de overblijfselen van de enorm grote Athena-tempel. Het theater kon 10.000 toeschouwers herbergen en had een volmaakte akoestiek. In de buurt van het theater staat de Tempel van Dionysios, in de 2e eeuw v.Chr. gebouwd. Van het altaar van Zeus is niet veel meer over. (het altaar werd herbouwd en is te zien in het Pergamom museum in Berlijn, alsmede de waardevolle Gigantenfries). Verder zijn er nog restanten van een Hellenistische tempel gewijd aan Erato en aan de voet van de Acropolis staan de machtige resten van het Rode Hof, een tempel die onder Hadrianus gebouwd werd ter ere van Serapis. De naam is gegeven vanwege de dieprode steen. De resten van een latere basiliek ten tijde van het Byzantijnse Rijk zijn nog zichtbaar. Twee onderaardse tunnels zorgden voor de waterafvoer van de rivier. De restanten van een Romeinse brug met drie bogen is nog te zien.
De Heilige Weg werd vroeger aan beide zijden geflankeerd door zuilen, de weg voert naar het Asklepion, de meest bekende tempel uit het antieke Pergamom. De tempel was gewijd aan de God van de geneeskunst; Aesculapius. De resten van dit enorme kuur- en cultusoord bestaan uit een 2e eeuws Propyleeën, enkele zuilen en overblijfselen van de bibliotheek bewaard gebleven. Het kleine theater kon 3.500 toeschouwers hebben, er werden zomervoorstellingen gehouden.
[naar boven]
Izmir
De derde stad van Turkije, gelegen aan de Egeïsche Zee, het antieke Smyrna. De stad is erg modern, zij werd in 1922 grotendeels verwoest door brand en daarna herbouwd. Men denkt dat de stadskern stamt uit de tijd van de eerste urbanisatie van Troje en dat Smyrna de culturele en religieuze modellen van de Hettische gemeenschap heeft overgenomen. Overblijfselen van keramiek voorwerpen bewijzen het bestaan van een Hellenistische vesting rond de 10e eeuw v. Chr. In de 7e eeuw v.Chr. veroverden de Lydiërs de stad. De stad werd in de tweede helft van de 4e eeuw v. Chr. wederopgebouwd door toedoen van Alexander de Grote. Hierna maakte de stad deel uit van het Rijk van Pergamom en uiteindelijk van het Romeinse Keizerrijk. In 178 n. Chr. wordt Smyrna getroffen door een aardbeving, de Romeinen beginnen weer met de wederopbouw. In de 7e eeuw wordt de stad doelwit van Arabische plunderingen. In de 11e eeuw wordt de stad door de Sjeldjoeken ingelijfd, ook de Kruisvaarders doen de stad aan. In de 15e eeuw wordt de stad ingelijfd door de Osmaanse dynastie.
Aan het einde van de Eerste Wereldoorlog kwam Smyrna onder Grieks beheer. Tijdens de nationale onafhankelijkheidsoorlog door toedoen van Atatürk werd de stad bevrijd. De Kadifekale vesting (fluwelen vesting) is een bezoek waard, het domineert de stad vanaf de berg die in de oudheid bekend stond als de Berg Pagus. Het huidige aanzien is dat van een in de Byzantijnse periode herbouwde structuur ook al stamt het bouwwerk zeker uit de pre-Romeinse periode. In het plaatselijke Oudheidkundige Musea bevinden zich een groot aantal interessante vondsten afkomstig van de opgravingen in enkele archeologische zones van westelijk Anatolië. Hieronder een onthoofd vrouwenbeeld, aan het licht gebracht te Erythrai (hotel Erytha Beach ontleent haar naam aan deze plaats), en daterend uit de 6e eeuw v. Chr. Heel leuk is de Bazaar, de karavanserai van Kizlaragasi, en de Horlogetoren.
[naar boven]
|
